Οστά οικόσιτων και άγριων ζώων, αλλά και κέρατα αιγοπροβάτων και ελαφοειδών, δόντια – κυρίως αγριόχοιρων – ακόμα και καύκαλο χελωνών και κελύφη μαλακίων χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή εργαλείων, κοσμημάτων και άλλων αντικειμένων. Τα οστέινα εργαλεία κατασκευάζονταν από τεμάχια μακρών κυρίως οστών αλλά και από ακέραια οστά ακατέργαστα, όπως κερκίδες, κέρατα ή αστράγαλοι ζώων. Οι τεχνικές που εφαρμόζονταν στην κατασκευή εργαλείων ήταν η κρούση, έμμεση ή άμεση, η τριβή και η χάραξη.

Τον τεμαχισμό ακολουθούσε η επεξεργασία του οστού, τοπική ή ολική η οποία πραγματοποιούνταν είτε με κρούση και με τη χρήση μυτερού εργαλείου για την αφαίρεση του σπογγώδους είτε με τριβή. Πάνω στην οστέινη επιφάνεια περιστρεφόταν ένα σωληνοειδές αντικείμενο π.χ. καλάμι, το οποίο ενεργοποιούσε την τριβή της άμμου.

Τα οστέινα εργαλεία (οπείς, βελόνες, λειαντήρες, σπάτουλες) ανάλογα με τη χρήση τους εμφανίζουν αιχμή, κόψη ή πλατιά επιφάνεια εργασίας. Όταν φθείρονταν από τη χρήση η επιφάνεια εργασίας στα ενεργά άκρα τους, αποκαθίστατο, με τριβή σε πέτρα ή με ξύσιμο με κοφτερό εργαλείο. Από οστά και κέρατα κατασκευάζονται επίσης κοσμήματα, καθώς και άλλα αντικείμενα με χρήσεις μη προσδιορίσιμες (συμβολικά αντικείμενα κύρους, παιχνίδια).